اسمبلی (فصل سوم)
rofessional Site For Computer Students
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ساختار پردازه و حافظه ها

 


 

 

ساختار داخلي پردازنده :

EX:

execution unit

Biu:bus interface unit

ALU:arithmetic & togical unit

 instruction:   دستور العمل

sp: stack pointer

BP:base ponter

SI: soulse index

DI:destination index

 

IP: instruction pointer

CS: code segment

DS: datd segment

SS: stack segment

ES: extra data  segment

 

در ايران اکثر کامپيوتر هاي شخصي داراي پردازنده اي از خانواده 8086 هستند

که شرکت اينتل توليد مي کند.امروزه پردازنده هاي پنتيوم که چندين نسل بعد

از پروسسور 8086 متولد شده اند استفاده مي شود. همه ساله با پيشرفت

 پردازنده ها، طول ثابتهاي پردازنده ها ، فرکانس کلاک پردازنده ها تعداد

 دستورالعمل هاي معتبر افزايش يبافته است تا سرعت پردازش به

 بالاترين حد برسد در اين درس ما پردازنده هاي خانواده 8086 با ثباتهاي

 دو بايتي را مد نظر قرار مي دهيم

ساختار داخلي اين ريز پردازنده :

واحدهاي اصلي ريز پردازنده عبارتند از :

واحد هاي اجرايEU:  

واحد واسط باسBiu:

واحد eu  که مسئول اجراي دستورات است از يک واحد محاسبه و منطق ALU

 و تعدادي ثبات تشکيل شده است وظيفه هر ثبات فقط نگهداري يک مقدار

دو بايتي است. 4 ثبات ابتدائي اين واحد ثبات هاي همه منظوره هستند که

 بعنوان يک طرف يا دو طرف هر دستورالعمل بکار مي رود. 4 ثبات با

 منظور خاص هم وجود دارند که براي دستورالعمل هاي ويژه اي استفاده مي شود

 در واحد Biu تعدادي ثبات به منظور نگهداري آدرس سگمنت هاي مختلف

و آدرس دستورالعمل  جاري وجود دارد و اين واحد را براي يک صف دستورات

 براي نگهداري تعداد معيني دستور از برنامه مي باشد. از وظائف واحد Biu

 

 

 

 پيشخواني دستورات از حافظه و گذاشتن آنها در صف دستورات است تا براي

 هر دستورالعمل نياز به يکبار مراجعه به حافظه اصلي نباشد و سرعت بيشتر شود

 يعني در هنگامي که ALCC در حال برداشتن يک دستورالعمل از صف دستورات است

BIU ممکن است در حال قرار دادن دستورات بعدي از حافظه به صف باشد

اين دو واحد بصورت موازي کار مي کنند.

حافظه:

حافظه کامپيوتر هاي شخصي از نوع RAM مي باشد که در ان به هر بايت ، يک ادرس اختصاص داده شده است بنابراين به تعداد بايت هاي حافظه RAM آدرس مي توانيم داشته باشيم اين ادرس ها از صفر شروع شده و تا آدرس نهائي ادامه دارد.

حافظه اصلي  بصورت کامل در اختيار برنامه هاي کامل کاربر نيست بلکه قسمتي

 از آن به برنامه هاي سيستم عامل اختصاص دارد حافظه مانيتور نيز

 قسمتي از RAM مي باشد.( هر سيگنال حاوي اطلاعات تصوير ، يک سيگنال ويدئو مي باشد)

به جز قسمتهائي که براي ويدئو RAM و سيستم عامل رزرو شده است بقيه قسمتهاي

 RAM را کاربر مي تواند براي نگهداري اطلاعاتش در نظر بگيرد. ثباتها دائماً با حافظه اصلي تبادل اطلاعات مي نمائند و مسئله اي که اينجا پيش مي آيد آن است که يک ثبات دو بايتي به چه ترتيب محتوي خود را به حافظه هاي يک بايتي مي دهد و بالعکس يعني اول ، بايت پائين تر قرار بگيرد يا بايت بالاتر . در پردازنده هايي که استفاده مي کنيم ابتدا بايت پائين تر ذخيره مي شود و بعد در آدرس بعدي بايت بالاتر .

هر رقم هگزا ديسيمال 5/0 بايت فضا نياز دارد بنابراين محتواي هر بايت ، از حافظه با يک عدد دو رقمي هگزا ديسيمال نشان داده مي شود و محتوي هر ثبات دو بايتي با چهار رقم هگزا ديسيمال نشان داده مي شود.

 

AX=2EF4H

خانه 1000 از حافظهAX=

 

 

نقشه حافظه اصلي :

آدرس هاي ريز پردازنده از نوع 2 بايتي يا 16 بيتي مي باشد با 16 بيت مي توان  آدرس مشخص کرد.

يعني يک ثبات مي تواند تا 64 کيلو بايت را به عنوان آدرس ذخيره کند. حافظه اصلي بيش از 64 کيلو بايت ظرفيت دارد. پس يک ثبات به تنهائي نمي تواند بيانگر تمام آدرس هاي حافظه باشد. پس بايد ثبات هاي ديگر نيز در ذخيره ي آدرس هاي مورد نظر شرکت کنند  تا بتوان.